Een avond vol uitbundigheid en herkenning

In een uitverkochte COREtec Dôme ging het publiek volledig uit de bol tijdens een avond die bol stond van herkenbare klanken, rauwe humor en ongeremde feestvreugde. Preuteleute keerde terug naar de kuststad met een concert dat radicaal brak met de ingetogen sfeer van hun huidige theatertournee. Geen verhalende opbouw, geen zitjes of subtiliteit – enkel ritme, spot en collectieve euforie.

De terugkeer van het feestbeest

De theatertournee van Preuteleute, die nog tot eind dit jaar door het land trekt, focust zich op de meer gelaagde kant van hun werk. Maar op deze zaterdagavond in Oostende schoven Alain & ook Alain (Tom Vanrijckeghem en zijn muzikale wederhelft) dat allemaal terzijde. Ze kozen bewust voor een ongefilterde avond vol klassiekers en publiekstrekkers. Van Dikke vette tot Pakt je zak, via Hoelahoep en Bluuf me je fikken van me velo, werd elk nummer onthaald als een oude vriend.

De COREtec Dôme daverde op haar fundamenten. De energie was rauw en oprecht, gedragen door een publiek dat zich zonder schroom overgaf aan de beat, de satire en de eenvoud van een refrein dat iedereen uit het hoofd kent.

Nieuwe nummers met dezelfde snedige klank

Tussen de feestnummers door wist het duo ook hun nieuwste werk te integreren. Twee gloednieuwe singles werden voor het eerst live gebracht voor een publiek die de nummers al kenden. Op “Oesterverwoester” ging het binnenplein uitbundig te keer. Zonder aankondiging, zonder uitleg gingen ze dan even op de Ostendsche toer met op de vismarkt ben ik geboren op een ingetogen toon De respons was duidelijk: ze passen moeiteloos in het rijtje van publiekslievelingen.

Een feest zonder filter

“Het doel was simpel,” liet Tom Vanrijckeghem vooraf verstaan. “We wilden een gigantisch feest bouwen. En het is ons gelukt ook. Mensen mochten zich laten meeslepen, feesten, en genieten van de fun en de hits.” Er was geen ruimte voor nuance, geen moment van rust. Enkel de drive van twee artiesten die weten hoe ze een zaal naar hun hand zetten.

De avond groeide uit tot een volksfeest waarbij drank, dans en decibels hand in hand gingen. Wanneer de lichten na afloop aangingen, was het onduidelijk of het concert of de afterparty bezig was. Preuteleute speelde naar eigen zeggen “tot de drank op was” – een belofte die misschien nooit werd ingelost.

Afsluiten met een knipoog

Na een laatste meezinger en een collectieve sprong eindigden Alain & ook Alain met hun typische kwinkslag. “Jullie waren een vet publiek,” klonk het door de microfoon, gevolgd door een grommende gitaarriff en een daverend applaus. Oostende had zich laten meevoeren, en Preuteleute leverde zoals altijd met stijl én chaos.

( Tekst Serge Jansen foto’s J.O. voor www.westnieuws.be )