
Rustige fietslijn geeft Menen adem en richting
Onder de gulle ochtendzon en op het ritme van de Leie werd in Menen een nieuw stukje Vlaanderen voor trappers vrijgegeven. Geen lint dat enkel sier was, maar een doordachte investering in een veiliger, gezonder en vlotter weefsel tussen woonkernen, bedrijven en natuur. Het nieuwe fietspad tussen de Wervikstraat en het jaagpad is méér dan een strook beton. Het is een stil antwoord op de vraag naar ademruimte, naar verbinding zonder ronkende motoren, naar rust die vooruitgaat.
Een pad voor wie kiest voor de fiets
Met honderd meter lengte lijkt de nieuwe verbinding misschien bescheiden, maar haar betekenis reikt verder dan het meetlint. Deze aanleg sluit aan op de fietssnelweg F371 die Wervik verbindt met Deinze via Komen, een route die dagelijks dienstdoet voor pendelaars, scholieren en recreatieve fietsers. Wie uit Menen komt, vindt nu een directe en veilige toegang tot het jaagpad, een uitloper van trage wegen die hun nut bewijzen wanneer de ochtendspits gromt en de lucht trilt van haast.
Gedeputeerde voor Mobiliteit Kelly Detavernier noemt het zonder omwegen een levensnoodzakelijke ingreep: “De Leie is geen scheidslijn maar een ader. Door deze verbinding geven we ruimte aan de zachte weggebruiker. Veiligheid, comfort en beleving mogen geen luxe zijn.” Haar woorden dragen gewicht in een regio waar vrachtverkeer en fietser elkaar te vaak de pas afsnijden.
Van Lageweg tot Grensland: een rechtlijnig alternatief
De fietsdoorsteek tussen de Lageweg en het bedrijventerrein Grensland lost een oude knoop op. Wie zich hier voorheen verplaatste, was aangewezen op de drukkere Arkebrugweg. Vandaag biedt het nieuwe traject een rustiger alternatief, waarbij de oude spoorwegbedding en het jaagpad via heldere wegmarkering met elkaar verbonden zijn. Een functioneel netwerk dat de werkende mens en de ontspannen fietser op gelijke voet bedient.
Schepen van Infrastructuur Patrick Roose ziet in het project meer dan mobiliteit: “We leggen hier geen pad aan voor vandaag, maar voor de komende generaties. Dit is infrastructuur met een visie, waar veiligheid en leefkwaliteit samen sporen trekken.”
Groen als bindmiddel
Wat het project boven het utilitaire uittilt, is de zorg voor de omgeving. Het pad werd ingebed in een kleinschalig landschap met zachte overgangen tussen natuur en verharding. De aanleg van een boomgaard met oude appel- en perenrassen en plukstruiken als framboos laat niet alleen bijen en vlinders toe, maar ook de wandelaar en rustzoeker. De overzijde van het pad kreeg een arboretum met zitbanken, een picknickzone en een wadi, waar overtollig regenwater langzaam kan infiltreren. Hier staat ook het meetstation van de Vlaamse Milieumaatschappij (VMM), discreet aanwezig maar waakzaam.
Het ontwerp kwam tot stand via het Regionaal Landschap Leie & Schelde, dat met vakmanschap en kennis 830 planten integreerde in de houtkanten. Dit alles werd mogelijk dankzij een provinciale steun van 25.000 euro.
Tijd, werk en geld: een investering op maat
In amper veertig werkdagen werd het nieuwe stuk fietsinfrastructuur gerealiseerd, uitgevoerd in betonverharding voor duurzaamheid en stabiliteit. De stad Menen fungeerde als aanbestedende overheid. De totale kostprijs van het project bedraagt 115.142,39 euro (incl. btw), waarvan Provincie West-Vlaanderen 82.956,39 euro voor haar rekening neemt. Stad Menen draagt 32.186 euro bij.
De financiering werd ondersteund via het Fietsfonds, een samenwerking tussen de Vlaamse overheid en de Vlaamse provincies. Wat op papier een cijferoefening lijkt, is in werkelijkheid een gedeelde overtuiging dat zachte mobiliteit geen bijzaak mag zijn in beleid dat naar adem zoekt.
Niet zomaar een strook beton
Dit pad is een schakel, geen eindpunt. Het vormt een naadloze overgang tussen werken en wonen, tussen stad en rivier, tussen gisteren en morgen. Geen groot project met toeters en bellen, maar een bescheiden maar noodzakelijke ingreep in het dagelijkse landschap van de West-Vlaming. Hier zal niet alleen gefietst worden, maar ook gewacht, gerust, gepraat en gedacht.
Wie van Wervik naar Wevelgem rijdt, en van Menen naar Kortrijk, weet nu: er ligt een nieuwe route klaar. Stil, stevig en uitnodigend.
( Tekst Serge Jansen van www.westnieuws.be )