Een groteske scène uit een absurde komedie speelde zich af in de echoënde kamers van een Oostends hotel. Een 21-jarige man, afkomstig uit het pittoreske Meppel, Nederland, treedt voor het voetlicht van het gerechtshof, smekend om mildheid voor zijn duistere handel in verboden substanties.
De man, verbluft door zijn eigen onvoorstelbare domheid, belt zowaar het hotel op met de vraag of zijn duivelse goedje nog op de kamer ligt, als een ongewenste surprise op het sprei. De vraag of hij dit mag ophalen, hangt als een kluchtige noot in de lucht. Op een ijzige dag, de 7e van februari van het voorgaande jaar, werd dit ongelooflijke schouwspel onthuld. Een tip over mogelijke drugshandel in het hotel, gelegen aan de koninklijke Koningstraat in Oostende, had de politie alert gemaakt. Het was alsof ze een wespennest binnenstormden toen de 19-jarige Nederlander A.T. met een step het hotel verliet, zijn zakken gevuld met 44 gram van de verdovende dood – heroïne. De jongeman, op weg naar zijn nietsvermoedende klant, bleek slechts een pion te zijn in een groter, donkerder spel, zijn trouw aan een drugsbende die teruggaat tot december 2021. Het licht van het onderzoek begon al snel op andere sinistere figuren te schijnen. De 19-jarige D.W., een andere export uit het land van de tulpen, werd in het hotel gearresteerd terwijl hij de drugsschat bewaakte. Hij was de marionettenspeler, zijn landgenoot de marionet. Een andere 21-jarige landgenoot, ook een radertje in het wiel van deze bende, verkocht zijn eigen verboden vruchten vanuit een ander hotel. Het was deze jongeman die de hotelreceptie belde, in de dwaasheid zijn vermiste voorraad op te eisen.
Geschreven door Andy Vermaut en Serge Jansen.
