
De betovering van Torhoutse romantiek
In de serene straten van het pittoreske Torhout weerklinkt een fluistering van poëzie, gedragen door de warme bries van de liefde. Het gedicht van de liefde, geweven door de bekwame hand van stadsdichter Marc Coulier, omarmt de harten van de inwoners en bezoekers, en laat hen dansen op de melodie van verlangen.
Een melodie van emoties
Met de delicate penseelstreken van zijn pen schildert Coulier een tableau van passie en tederheid, waar elke regel een verhaal vertelt dat rechtstreeks uit de ziel komt. Het gedicht van de liefde ademt leven in de straten, als een zachte melodie die de harten van allen die het horen, verwarmt.
Een verhaal van verbinding
Door de eeuwen heen heeft Torhout getuige mogen zijn van vele liefdesverhalen, maar geen enkele zo diepgaand en betoverend als dat van Coulier’s meesterwerk. Het verbindt niet alleen geliefden, maar ook de gemeenschap als geheel, en doet ons beseffen dat liefde de ware essentie is van ons bestaan.
Een tijdloze ode
Het gedicht van de liefde overstijgt de grenzen van tijd en ruimte, en blijft eeuwig resoneren in de harten van hen die het lezen. Het herinnert ons eraan dat, te midden van de chaos van het leven, de liefde altijd een baken van hoop en troost zal zijn.
Een eerbetoon aan de kunst van het liefhebben
In de woorden van Coulier vinden we een weerspiegeling van de diepste menselijke verlangens en de universele taal van liefde. Zijn gedicht nodigt ons uit om te koesteren, te omarmen en te vieren, en herinnert ons eraan dat liefde de grootste kracht is die de wereld ooit heeft gekend.
Het gedicht:
Romantica
Kijk mijn lief
hoe in de stad rood licht over ons daalt
en hoe in bakkerijen en boetieks
van achter glas de harten naar ons staren
bij bloemisten en cuisiniers
de bloemen en de spijzen geuren.
Ik wil ze jou wel geven
de rode pluchen hartenpopjes
vederzacht.
Ik wil ze jou wel laten proeven
de pralientjes
suikerzoet.
Ik wil ze wel voor jou kopen
de rozen en de tulpen
zoetgeurend.
Ik wil wel met jou gaan eten
in ’t chicste eethuis van de stad
jouw lievelingsgerecht.
Ik wil ze wel voor jou schrijven
de liefdesbriefjes en gedichten
met veer en inkt op perkament.
Maar, wat ik nu het allerliefst zou doen
mijn lief
is naast jou zitten op de bank
jouw snaren tokkelen en strijken
wijl ik mijn hoofd leg in je hals
en wij dan samen
voor eeuwig
kunnen trillen.
marc coulier 02 2024
stadsdichter 2023-2024